Hasan Bey: Allah Allah… Nerede kaldı bu çocuklar? Saat kaç oldu? Hanım.

آقا حسن: عجب… این بچه‌ها کجا موندن؟ ساعت چنده؟ خانم

Sevim Hanım: Efendim Hasan Bey, yine ne var?

خانم سویم: جانم آقا حسن، دوباره چیه؟

Hasan Bey: Çocuklarla konuştun mu? Niye gelmediler hâlâ?

آقا حسن: با بچه‌ها حرف زدی؟ چرا هنوز نیومدن؟

Sevim Hanım: 15 dakika önce de aynı şeyi sordun! “Evden geç çıkmışlar, yoldalar.” demedim mi?

خانم سویم: ۱۵ دقیقه پیش هم همینو پرسیدی! نگفتم «دیر از خونه راه افتادن، تو راه هستن»؟

Hasan Bey: Aman! Ne bileyim… Merak ediyorum işte.

آقا حسن: ای بابا! چه می‌دونم… فقط نگرانم دیگه

Sevim Hanım: Merak etme. Birazdan burada olurlar.

خانم سویم: نگران نباش. یه کم دیگه اینجا هستن

Hasan Bey: Hah! Geldiler geldiler.

آقا حسن: هان! اومدن، اومدن

Sevim Hanım: Hey Allah’ım!

خانم سویم: ای خدای من

Hasan Bey: Ooooo, size de iyi bayramlar, size de! Hoş geldiniz, buyurun bakalım içeriye.

آقا حسن: اوووو، عید شما هم مبارک، شما هم! خوش اومدید، بفرمایید داخل

Aslı: Hoş bulduk babacım. Hadi çocuklar.

آسلی: ممنون بابا جان. بجنبید بچه‌ها

Sevim Hanım: Kimler gelmiş, kimler gelmiş!

خانم سویم: کیا اومدن، کیا اومدن

Hasan Bey: Sen de hoş geldin oğlum. Bayramın mübarek olsun.

آقا حسن: تو هم خوش اومدی پسرم. عیدت مبارک

Serhat: Teşekkür ederim baba, senin de bayramın mübarek olsun.

سرهات: ممنون بابا، عید تو هم مبارک

Ece: Dede! Bayramın mübarek olsun.

اجه: پدربزرگ! عیدت مبارک

Hasan Bey: Bak bak bak, büyümüş de bayramımı kutluyor.

آقا حسن: ببین ببین، بزرگ شده و داره عیدم رو تبریک میگه

Aslı: Ececiğim, hadi dedenin elini öp.

آسلی: اجه جون، بیا دست پدربزرگت رو ببوس

Hasan Bey: Aferin sana benim güzel torunum! Al bakalım bu da bayram harçlığın.

آقا حسن: آفرین به تو، نوه‌ی زیبای من! بگیر ببینم، اینم عیدی‌ات

Ece: Teşekkür ederim dedeciğim.

اجه: ممنون پدربزرگ جونم

Hasan Bey: Güle güle harca.

آقا حسن: به شادی خرجش کن

Sevim Hanım: Buyurun hadi masaya, bir şeyler yiyelim.

خانم سویم: بفرمایید، بریم سر سفره، یه چیزی بخوریم

Serhat: Anneciğim niye zahmet ettin bu kadar? Of of of! Börek, kısır, yaprak sarması, baklava…

سرهات: مامان جان، چرا این‌قدر زحمت کشیدی؟ اوف اوف اوف! بورک، کِسیر، دلمه برگ مو، باقلوا

Aslı: Anne, Serhat doğru söylüyor. Niye yordun kendini?

آسلی: مامان، سرهات راست میگه. چرا خودتو خسته کردی؟

Sevim Hanım: Olur mu hiç öyle şey, ne zahmeti? Bayramda gelen giden çok olur.

خانم سویم: این چه حرفیه، چه زحمتی؟ توی عید رفت‌وآمد زیاده

Hasan Bey: Ece, hadi gel bakalım. Bak anneanne senin için neler yaptı. Gel yiyelim birlikte.

آقا حسن: اجه، بیا ببینم. ببین مامان‌بزرگ برای تو چه چیزهایی درست کرده. بیا با هم بخوریم

Sevim Hanım: Hasan Bey, Ece yiyebilir ama sen dikkat edeceksin. Öyle iki-üç tabak baklava börek yemek yok.

خانم سویم: آقا حسن، اجه می‌تونه بخوره، ولی شما باید مراقب باشید. این‌طوری نیست که دو سه بشقاب باقلوا و بورک بخورید

Hasan Bey: Allah Allah! Yahu Hanım, bırak yiyeyim işte. Bugün bayram, bayram ya!

آقا حسن: ای بابا! خانم، بذار دیگه بخورم. امروز عیده، عیده دیگه